Het Appèl en de oorlog in Gaza

De oorlog die Israël in Gaza te voeren heeft, beroert de gemoederen hevig. Dat is gezien het aantal slachtoffers te begrijpen. Vanuit de Joodse gemeenschap, binnen en buiten Israël klinkt zorg over de oorlogstactiek van twee extreme ministers die onomkeerbare schade doet aan het aanzien van de Joodse traditie.

Daarbij moeten we niet uit het oog verliezen dat Hamas deze oorlog begonnen is met de ongekend wrede en sadistische terreuraanval op Zuid-Israël op 7 oktober 2023. Het sluitstuk van onafgebroken raketaanvallen al sinds 2007. Hamas deinst er nog steeds niet voor terug om voedsel van de eigen bevolking te stelen, te weigeren de gijzelaars vrij te laten, zelfs ten koste van het lijden van de Gazanen en om burgers als menselijk schild te gebruiken.

We moeten voorzichtig omgaan met de berichtgeving uit Gaza. De aard van de beschikbare informatie noopt om terughoudend te zijn met een oordeel. Het is in dit verband wel merkwaardig dat officiële berichtgeving uit Israël in de media vaak in twijfel getrokken wordt, maar de berichten van het ministerie van gezondheid in Gaza voetstoots overgenomen worden, terwijl duidelijk is dat dit ‘ministerie’ de spreekbuis van Hamas is. Uit berichtgeving van dit ministerie zelf is overigens duidelijk geworden hoezeer de slachtoffercijfers gemanipuleerd worden.

De aantallen slachtoffers zijn verschrikkelijk. Of er daadwerkelijk sprake is van genocide of ‘genocidaal geweld’  zal uiteindelijk door een onafhankelijke rechterlijk beoordeeld moeten worden.

Het tegenhouden van voedsel voor de Gazanen is onacceptabel.
Tegelijk constateren wij een disproportionele aandacht voor Gaza vergeleken met andere conflictgebieden als Soedan, Syrië of Jemen met minstens zoveel, zo niet veel meer slachtoffers.

De meeste Israëli’s willen onmiddellijk een einde aan de oorlog – onder deze harde voorwaarden: terugkeer van de gegijzelden en beëindiging van de macht van Hamas.

In een afscheidsinterview in de New York Times eind vorig jaar heeft toen scheidend minister Blinken met zoveel woorden gezegd dat telkens als de diplomatieke druk op Israël werd opgevoerd om Israël tot een compromis te dwingen, Hamas met nieuwe eisen kwam. Dit is een patroon dat zich al decennia en ook nu weer herhaalt. Daarom is het onverstandig van de Nederlandse regering om sancties tegen Israël af te kondigen. Die zullen Hamas versterken, wat uiteindelijk niet alleen voor Israël, maar ook voor de bevolking van Gaza desastreus zal zijn.

Toch is ook druk op de Israëlische regering noodzakelijk om de gegijzelden naar huis terug te laten keren en de voedselhulp onmiddellijk toe te laten.

Ons appèl zou zijn om maximale druk op Hamas en zijn partners in de islamitische wereld (Qatar, Turkije, Iran) uit te oefenen om zich over te geven. Het kan niet zo zijn dat de partij die de oorlog begonnen is en nu de verliezende partij is, de voorwaarden voor een wapenstilstand dicteert.

 

Comments are closed.